Dzień 22: Camaguey -> Cayo Coko -> Santa Clara

Poranna rozpiska dnia – jak zwykle: śniadanie, na miasto sprawdzić w necie info od Kapitana (kiedy mamy być w marinie), tankowanie i w drogę.
Dziś jedziemy do Santa Clara, ale  przez Cayo Coko.
Branżowo – roboty utrzymaniowe: „łatanie dziur”:
Cayo Coko to wysepka (kurort), którą El Comendante postanowił połączyć z główną wyspą poprzez usypaną groblę o długości 27 km. Poza częścią hotelową większość terenu zajmuje nietknięta ludzką ręką przyroda – bagna i scrub. Atrakcją wyspy są plaże z drobnym, białym piaskiem oraz otaczające ją rafy koralowe, przyciągające amatorów nurkowania.  (Wjazd jest płatny)
OLYMPUS DIGITAL CAMERATu docieramy na publiczną plaże – no dobra to mamy 1,5 godz. plażowania
OLYMPUS DIGITAL CAMERAPo dosłownie chwili relaksu wracamy z powrotem na trasę.
Wkrótce okazuje się że „znikające śruby” dają o sobie znać – żelazny zapas kurczy się. Serwis mimo, że w pełnym słońcu był błyskawiczny – miałem „pomocnika” który na koniec zrobił nam odpytkę ze znajomości polskiej kadry piłkarskiej – nooooo trzeba przyznać – chłopak był zorientowany!
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Zrobiło się popołudnie, a żołądki zaczęły nam przywierać do podniebienia… w miasteczku zrobiliśmy postój na przekąskę – kanapki i sok owocowy podratowały nasz nadszarpnięty budżet kaloryczny…

Jeszcze kilkanaście kilometrów i późnym popołudniem docieramy do Santa Clara pod adres który wskazał nam Pierre.

Jesus Bello Diaz (czyt. Hesus) to przyjaciel Pierra z którym poznali się w Kanadzie w trasie koncertowej. Jesus jest muzykiem, multiinstrumentalistą, nauczycielem muzyki, człowiekiem wielu talentów (sam buduje instrumenty i  swój motocykl) jest niesamowitym człowiekiem, który całym sercem i duchem jest Kubańczykiem zakochanym w swoim kraju.
Mimo bariery językowej (On nie mówił po angielsku, my po hiszpańsku) nie mieliśmy problemu z komunikacją. Ekspresja i swoboda przekazu Jesus’a załatwiała braki językowe.
OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Wieczorem Maestro zabrał nas do swojego znajomego który jest właścicielem oryginalnego Harleya ServiCar’a z 1948 roku! Motocykl od samego początku jest własnością rodziny i niemalże w 100% jest oryginałem na chodzie!
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Na koniec zajeżdżamy do Carlos’a – właściciela Casa Particulares, w której zostajemy na noc. Carlos mówi po angielsku co trochę ułatwia komunikację – motocykl parkujemy w holu.

Nasz apartament znajduje się na piętrze – jesteśmy zachwyceni! Dostaliśmy nawet propozycję zamiany za motocykl na którą pewnie bez wahania przystalibyśmy gdyby nie formalności…

Przed wyjściem do domu Maestro zgodził się zagrać i zaśpiewać kilka utworów – ależ był niesamowity klimat tego koncertu!W zasadzie już nocą postanowiliśmy jeszcze zrobić sobie spacer po mieście, Santa Clara ma niesamowity klimat. Centrum miasta jest zaskakująco dobrze utrzymane, budynki bywają odrestaurowane, wszędzie słyszy się muzykę, nie tylko kubańską, byliśmy nawet na krótkim koncercie młodej kapelki grające rockowe standardy, kunszt muzyków – naprawdę czapki z głów…
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

22

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s